مقدمه
اینورتر اینوت یا درایو INVT یکی از تجهیزات پرکاربرد در سیستمهای برق صنعتی و اتوماسیون است که برای کنترل سرعت، گشتاور، شتاب و توقف موتورهای الکتریکی استفاده میشود. اینورتر با تغییر فرکانس و ولتاژ اعمالشده به موتور، امکان کنترل دقیق عملکرد آن را فراهم میکند و در بسیاری از کاربردها موجب کاهش مصرف انرژی، افزایش عمر موتور و بهبود راندمان خط تولید میشود.
سریهای مختلف اینورتر اینوت مانند GD20، GD200A، GD10، GD270 و GD350 برای کاربردهای عمومی، پمپ و فن، ماشینآلات صنعتی و سیستمهای پیشرفته کنترل موتور طراحی شدهاند. با وجود شباهت عملکردی این مدلها، ترمینالهای قدرت، ورودیهای کنترلی، روش تنظیم پارامترها و قابلیتهای هر سری با دیگری تفاوت دارد.
به همین دلیل، نصب اینورتر INVT نباید صرفاً بر اساس تجربه یا شباهت ظاهری مدلها انجام شود. انتخاب ظرفیت صحیح، بررسی پلاک موتور، رعایت اصول سیمبندی، اتصال ارت، تنظیم پارامترهای موتور، اجرای اتوتیون و انجام تست زیر بار، از مهمترین مراحل راهاندازی اصولی اینورتر اینوت هستند.
هشدار ایمنی: نصب و راهاندازی اینورتر باید توسط تکنسین برق صنعتی یا فرد متخصص انجام شود. ترمینالهای ورودی و لینک DC اینورتر حتی پس از قطع برق میتوانند برای مدتی دارای ولتاژ خطرناک باشند. پیش از بازکردن درپوش یا لمس ترمینالها، برق ورودی را قطع کنید، زمان تخلیه خازنها را مطابق دفترچه دستگاه رعایت کرده و نبود ولتاژ را با مولتیمتر مناسب بررسی کنید.
اینورتر اینوت چیست و چه کاربردی دارد؟
اینورتر فرکانس متغیر یا VFD، تجهیزی الکترونیکی برای کنترل موتورهای AC است. برق ورودی ابتدا توسط بخش یکسوساز به ولتاژ DC تبدیل میشود و سپس مدار اینورتر با استفاده از IGBTها، ولتاژ و فرکانس مناسب را برای موتور تولید میکند.
درایو INVT میتواند موتور را با شتاب تدریجی روشن کند، سرعت آن را تغییر دهد، هنگام توقف از ضربه مکانیکی جلوگیری کند و در شرایطی مانند اضافهجریان یا اضافهبار، فرمان توقف حفاظتی صادر کند.
مهمترین کاربردهای اینورتر اینوت عبارتاند از:
- پمپهای آب و سیستمهای بوسترپمپ
- فن و هواکش صنعتی
- نوار نقاله و سیستمهای انتقال مواد
- کمپرسور و تجهیزات هوای فشرده
- دستگاههای بستهبندی و چاپ
- ماشینآلات نساجی
- میکسر و همزن صنعتی
- دستگاههای CNC
- اکسترودر و ماشینآلات پلاستیک
- جرثقیل و بالابر
- سیستمهای تهویه مطبوع
- خطوط تولید و تجهیزات اتوماسیون صنعتی
- صنایع آب و فاضلاب
- صنایع غذایی، دارویی و شیمیایی
انتخاب مدل مناسب اینورتر INVT
پیش از نصب، باید مدل اینورتر براساس نوع کاربرد و مشخصات موتور انتخاب شود. انتخاب درایو تنها با توجه به توان موتور کافی نیست و جریان نامی، نوع بار و شرایط محیطی نیز باید بررسی شود.
اینورتر INVT GD20
سری GD20 یکی از مدلهای رایج برای کاربردهای عمومی و ماشینآلات سبک و متوسط است. این مدل در فنها، پمپها، نوار نقالهها، ماشینآلات ساده و کاربردهای کنترل سرعت عمومی استفاده میشود. GD20 معمولاً دارای کنترل V/F و کنترل برداری بدون انکودر است.
اینورتر INVT GD200A
سری GD200A برای کاربردهای عمومی صنعتی و بارهای سنگینتر طراحی شده است. این درایو در ماشینآلات صنعتی، پمپها، فنها، کمپرسورها، نوار نقالهها و خطوط تولید کاربرد دارد و در مقایسه با مدلهای کوچکتر، امکانات حفاظتی و کنترلی گستردهتری ارائه میدهد.
اینورتر INVT GD270
GD270 بیشتر برای کاربردهای پمپ و فن، سیستمهای تهویه و تأسیسات مورد استفاده قرار میگیرد. قابلیتهایی مانند کنترل PID، تنظیم فشار و دبی، کنترل چند موتور و عملکردهای اختصاصی پمپ میتوانند در این سری وجود داشته باشند.
اینورترهای GD350 و مدلهای پیشرفته
برای کاربردهایی که به کنترل دقیقتر سرعت و گشتاور، پاسخ دینامیکی بهتر، ارتباط شبکهای یا کنترل موتورهای خاص نیاز دارند، باید مدلهای پیشرفتهتر اینوت بررسی شوند. انتخاب چنین درایوهایی نیازمند بررسی دقیق فرآیند و مشخصات فنی پروژه است.
اطلاعات مورد نیاز پیش از نصب اینورتر اینوت
برای انتخاب و راهاندازی درست، اطلاعات زیر را از روی پلاک موتور و مشخصات پروژه استخراج کنید:
- توان موتور برحسب کیلووات یا اسببخار
- جریان نامی موتور
- ولتاژ نامی
- فرکانس نامی
- سرعت نامی و تعداد دور موتور
- ضریب توان
- نوع اتصال ستاره یا مثلث
- نوع بار مکانیکی
- تعداد دفعات روشن و خاموش شدن موتور
- زمان موردنیاز برای شتابگیری و توقف
- نیاز به ترمز سریع
- طول کابل بین اینورتر و موتور
- دمای محیط و شرایط نصب
- نوع فرمان؛ کیپد، ترمینال، PLC یا شبکه
- نوع مرجع سرعت؛ پتانسیومتر، 0 تا 10 ولت، 4 تا 20 میلیآمپر یا ارتباط صنعتی
جریان نامی موتور یکی از مهمترین معیارها برای انتخاب اینورتر است. ممکن است دو موتور دارای توان یکسان، جریان نامی متفاوتی داشته باشند؛ بنابراین استفاده از توان موتور بهتنهایی برای انتخاب درایو، تصمیم دقیقی نیست.
محل مناسب نصب اینورتر اینوت
محل نصب تأثیر مستقیمی بر عمر مفید اینورتر دارد. درایو باید در محیطی نصب شود که از آب، رطوبت، روغن، مواد شیمیایی خورنده، گردوغبار رسانا و لرزش شدید دور باشد.
نکات مهم نصب مکانیکی
- اینورتر را معمولاً بهصورت عمودی نصب کنید تا گردش هوا و عملکرد فن صحیح باشد.
- فاصله آزاد اطراف درایو را مطابق دفترچه مدل رعایت کنید.
- از نصب اینورتر در کنار منابع حرارتی مانند کنتاکتورها، مقاومتهای قدرت و ترانسفورماتورها خودداری کنید.
- در صورت نصب داخل تابلو، تهویه مناسب و مسیر خروج هوای گرم در نظر بگیرید.
- چند درایو را بدون رعایت فاصله مجاز روی یکدیگر نصب نکنید.
- تابلو را در محلی قرار دهید که دسترسی برای تعمیر و مشاهده نمایشگر آسان باشد.
- در محیطهای پرگردوغبار، از فیلتر مناسب برای ورودی هوای تابلو استفاده کنید.
- در دمای بالا، ظرفیت اینورتر ممکن است نیازمند کاهش بار یا Derating باشد.
بسیاری از مدلهای اینورتر اینوت برای کار در محدوده دمایی مشخص طراحی شدهاند و در دمای بالاتر از مقدار مجاز باید ظرفیت خروجی کاهش پیدا کند. مقدار دقیق دما و میزان کاهش ظرفیت به مدل دستگاه، ارتفاع محل نصب و روش تهویه بستگی دارد.
سیمبندی قدرت اینورتر اینوت
ترمینالهای قدرت در سریهای مختلف INVT ممکن است متفاوت باشند؛ بنابراین نقشه درجشده روی بدنه یا دفترچه راهنمای مدل موردنظر باید مرجع اصلی قرار گیرد. با این حال، ساختار عمومی ترمینالها معمولاً شامل بخشهای زیر است:
- ترمینالهای ورودی شبکه: R، S، T یا L1، L2، L3
- ترمینالهای خروجی موتور: U، V، W
- ترمینال ارت حفاظتی: PE
- ترمینالهای لینک DC: P+ و P-
- ترمینال مقاومت ترمز: معمولاً P+ و PB یا ترمینال مشخصشده در دفترچه
اتصال ورودی برق
برق ورودی باید به ترمینالهای ورودی درایو متصل شود. در مدلهای سهفاز، اتصال شبکه معمولاً به R، S و T انجام میگیرد. مدلهای تکفاز باید فقط مطابق مشخصات فنی همان دستگاه به شبکه متصل شوند.
در مسیر ورودی اینورتر از فیوز، کلید مینیاتوری صنعتی یا کلید اتوماتیک مناسب استفاده کنید. ظرفیت تجهیزات حفاظتی باید براساس جریان ورودی درایو، شرایط اتصال کوتاه شبکه و توصیه سازنده انتخاب شود.
در شبکههایی که نوسان ولتاژ، هارمونیک یا جریان هجومی قابلتوجه وجود دارد، استفاده از راکتور ورودی میتواند از درایو و شبکه محافظت کند.
اتصال خروجی موتور
کابل موتور باید به ترمینالهای U، V و W متصل شود. اتصال برق شبکه به این ترمینالها باعث آسیب جدی به بخش خروجی اینورتر خواهد شد. همچنین نباید در زمان فعال بودن خروجی درایو، کنتاکتور یا کلید مکانیکی بین اینورتر و موتور قطع و وصل شود؛ مگر اینکه این کار در طراحی سیستم و مطابق دستورالعمل ایمنی سازنده پیشبینی شده باشد.
برای تغییر جهت چرخش موتور، پس از قطع برق و رعایت زمان تخلیه لینک DC، میتوان جای دو فاز خروجی را تغییر داد یا جهت حرکت را از طریق پارامتر نرمافزاری اصلاح کرد.
اتصال ستاره و مثلث موتور
نحوه اتصال سیمپیچ موتور باید با ولتاژ خروجی اینورتر و پلاک موتور هماهنگ باشد. برای نمونه، در موتوری با پلاک 230/400 ولت که از درایو 400 ولت استفاده میکند، معمولاً اتصال ستاره به کار میرود. اما تصمیم نهایی باید براساس پلاک موتور و دستورالعمل سازنده گرفته شود.
اتصال اشتباه ستاره یا مثلث میتواند باعث افزایش جریان، کاهش گشتاور، داغشدن موتور و ایجاد خطای اضافهبار شود.
اتصال ارت، شیلد و اصول EMC
در اتصال صحیح ارت از نظر ایمنی و کاهش نویز الکترومغناطیسی اهمیت زیادی دارد. بدنه اینورتر، بدنه موتور، تابلو و شیلد کابلها باید براساس اصول همبندی حفاظتی به سیستم ارت متصل شوند.
برای کابل موتور، استفاده از کابل شیلددار در محیطهای صنعتی توصیه میشود. شیلد کابل قدرت موتور باید تا حد امکان با سطح تماس گسترده و کوتاهترین مسیر به بدنه فلزی تابلو و موتور متصل شود. کابلهای قدرت و فرمان را در مسیرهای جداگانه عبور دهید.
نکات مهم برای کاهش نویز عبارتاند از:
- استفاده از کابل شیلددار برای موتور و سیگنالهای حساس
- جداسازی کابل خروجی اینورتر از کابلهای ابزار دقیق
- اتصال مناسب بدنه فلزی تابلو به ارت
- کوتاه نگهداشتن کابل موتور تا حد امکان
- استفاده از فیلتر EMC در صورت نیاز
- استفاده از راکتور خروجی یا فیلتر سینوسی برای کابلهای طولانی
- عبور ندادن کابل انکودر در کنار کابل موتور بدون شیلد مناسب
- رعایت دستورالعمل سازنده درباره طول کابل مجاز
برای تست عایقی موتور با مگااهممتر، ابتدا کابل موتور را از اینورتر جدا کنید. اعمال ولتاژ تست مگااهممتر به خروجی متصل به اینورتر میتواند به مدارهای الکترونیکی و IGBT آسیب برساند.

اتصال مقاومت ترمز به اینورتر اینوت
در زمان کاهش سرعت موتور، انرژی مکانیکی بار میتواند به سمت اینورتر بازگردد و ولتاژ لینک DC را افزایش دهد. اگر این انرژی دفع نشود، خطای اضافهولتاژ ایجاد میشود. مقاومت ترمز با تبدیل انرژی برگشتی به گرما، امکان توقف سریعتر موتور را فراهم میکند.
استفاده از مقاومت ترمز در کاربردهای زیر رایج است:
- جرثقیل و بالابر
- آسانسور
- سانتریفیوژ
- دستگاههای رولجمعکن
- نوار نقالههای شیبدار
- دستگاههایی با اینرسی بالا
- ماشینآلاتی که به توقف سریع نیاز دارند
مقدار اهم، توان و چرخه کاری مقاومت ترمز باید براساس مدل اینورتر و محاسبات انرژی انتخاب شود. مقاومت نامناسب میتواند بیش از حد داغ شود یا به مدار ترمز داخلی درایو آسیب بزند. محل نصب مقاومت نیز باید دارای تهویه کافی و فاصله ایمن از تجهیزات حساس باشد.
سیمبندی مدار فرمان اینورتر INVT
اینورتر اینوت معمولاً دارای ورودیهای دیجیتال، ورودی آنالوگ، خروجی آنالوگ، رله و در برخی مدلها پورت ارتباطی است. نام ترمینالها در سریهای مختلف ممکن است شامل S1 تا S8، COM، +24V، AI1، AI2، GND، AO و ترمینالهای رله باشد.
ورودیهای دیجیتال
از ورودیهای دیجیتال برای فرمانهای زیر استفاده میشود:
- استارت و توقف
- چپگرد و راستگرد
- ریست خطا
- Jog
- انتخاب سرعتهای چندمرحلهای
- فعالسازی ترمز یا عملکردهای اختصاصی
نوع منطق ورودیها، سطح ولتاژ و نحوه اتصال COM باید مطابق نقشه ترمینالی دستگاه تنظیم شود. اتصال اشتباه +24V یا COM ممکن است به مدار کنترل آسیب وارد کند.
ورودی آنالوگ
برای تنظیم سرعت میتوان از پتانسیومتر، سیگنال 0 تا 10 ولت یا 4 تا 20 میلیآمپر استفاده کرد. در زمان استفاده از ورودی آنالوگ، باید منبع سیگنال، زمین مشترک، محدوده حداقل و حداکثر و فیلتر نرمافزاری آن تنظیم شود.
اتصال به PLC و شبکه صنعتی
در پروژههای اتوماسیون، اینورتر INVT میتواند از طریق ترمینالهای دیجیتال و آنالوگ یا شبکههایی مانند Modbus RTU، CANopen، PROFIBUS یا PROFINET، بسته به مدل و ماژول ارتباطی، با PLC ارتباط برقرار کند.
در ارتباط شبکهای، تنظیم آدرس، Baud Rate، Parity، روش انتقال، رجیسترهای کنترلی و کلمات وضعیت ضروری است. پیش از اتصال، سازگاری کارت ارتباطی و Firmware بررسی شود.
تنظیم پارامترهای اینورتر اینوت
پس از اتمام سیمبندی، نوبت به تنظیم پارامترهای درایو میرسد. شماره پارامترها در مدلها و نسخههای مختلف ممکن است تغییر کند؛ بنابراین شمارههای زیر باید با دفترچه همان مدل تطبیق داده شوند.
تنظیم مشخصات موتور
اطلاعات زیر را دقیقاً از روی پلاک موتور وارد کنید:
- توان نامی
- ولتاژ نامی
- جریان نامی
- فرکانس نامی
- سرعت نامی
- نوع موتور
- ضریب توان، در صورت نیاز
در بسیاری از درایوهای INVT، پارامترهای مربوط به اطلاعات موتور در گروه P02 قرار دارند؛ اما ساختار دقیق پارامترها بین مدلهایی مانند GD20 و GD200A یکسان نیست.
انتخاب منبع فرمان
در گروه پارامترهای پایه، معمولاً منبع فرمان حرکت انتخاب میشود:
- فرمان از کیپد
- فرمان از ترمینال
- فرمان از ارتباط RS485 یا شبکه
در برخی مدلهای اینوت، پارامترهایی مانند P00.01 برای منبع فرمان استفاده میشوند؛ با این حال، مقدار دقیق گزینهها باید از دفترچه دستگاه بررسی شود.
انتخاب مرجع فرکانس
مرجع سرعت میتواند از کیپد، ورودی آنالوگ، ورودی پالس، سرعتهای چندمرحلهای، PID یا شبکه دریافت شود. پارامتر مرجع فرکانس در بسیاری از مدلها در گروه تنظیمات پایه قرار دارد.
تنظیم فرکانس و شتاب
حداقل فرکانس، حداکثر فرکانس، زمان شتابگیری و زمان کاهش سرعت باید براساس نیاز فرآیند تنظیم شوند. افزایش بیش از حد سرعت موتور میتواند به موتور و بار مکانیکی آسیب بزند؛ همچنین کاهش سرعت بسیار سریع در بارهای سنگین باعث اضافهولتاژ لینک DC میشود.
انتخاب روش کنترل
روشهای رایج کنترل عبارتاند از:
- کنترل V/F
- کنترل برداری بدون سنسور
- کنترل حلقهبسته با انکودر، در مدلهای پشتیبانیکننده
برای پمپ و فن ساده، کنترل V/F معمولاً مناسب است. برای نوار نقاله، میکسر، کمپرسور یا کاربردهای دارای بار متغیر، کنترل برداری میتواند گشتاور و پاسخ دینامیکی بهتری ایجاد کند.
تنظیم فرکانس حامل
فرکانس حامل بالاتر معمولاً صدای موتور را کاهش میدهد، اما باعث افزایش تلفات حرارتی، نویز و کاهش ظرفیت خروجی درایو میشود. این پارامتر را بدون دلیل و بیش از مقدار توصیهشده افزایش ندهید.
اجرای اتوتیون یا شناسایی خودکار موتور
درایوهای INVT در بسیاری از مدلها قابلیت Auto Tuning دارند. این عملکرد با شناسایی پارامترهای الکتریکی موتور، دقت کنترل را افزایش میدهد.
پیش از اجرای اتوتیون:
- مطمئن شوید اطلاعات پلاک موتور درست وارد شده است.
- موتور و بار را در وضعیت ایمن قرار دهید.
- در صورت امکان، موتور را از بار جدا کنید.
- برای جرثقیل، بالابر و بارهای عمودی، دستورالعمل ایمنی اختصاصی رعایت شود.
- نوع اتوتیون، استاتیک یا چرخشی، مطابق کاربرد انتخاب شود.
- پس از پایان فرآیند، پارامترها ذخیره و وضعیت خطا بررسی شود.
اتوتیون چرخشی باعث چرخش موتور میشود و نباید در شرایطی اجرا شود که حرکت موتور خطر ایجاد میکند.
مراحل تست و راهاندازی نهایی
راهاندازی اولیه را در چند مرحله انجام دهید:
تست بدون بار
ابتدا موتور را با فرکانس پایین روشن کنید و موارد زیر را بررسی نمایید:
- جهت چرخش
- صدای غیرعادی
- لرزش
- جریان مصرفی
- افزایش دمای موتور
- عملکرد استارت و توقف
- صحت نمایش فرکانس و جریان
تست با بار
پس از موفقیت تست بدون بار، بار را بهتدریج وارد مدار کنید. عملکرد موتور را در سرعتهای مختلف و شرایط واقعی بررسی کنید. جریان موتور نباید بهصورت مداوم از جریان نامی بیشتر باشد.
بررسی عملکرد حفاظتی
عملکرد توقف اضطراری، خطای اضافهبار، محدودکننده جریان، حفاظت دمایی و مدار ایمنی را بررسی کنید. در صورت وجود قابلیت STO، این عملکرد باید با رله ایمنی و مطابق طراحی سیستم اجرا شود. توقف معمولی از طریق ترمینال Run/Stop بهتنهایی جایگزین عملکرد ایمنی STO نیست.
خطاهای رایج در راهاندازی اینورتر اینوت
| خطا یا مشکل | علت احتمالی | راهکار |
|---|---|---|
| اضافهجریان | شتاب زیاد، گیر مکانیکی، اتصال اشتباه موتور یا اطلاعات نادرست پلاک | افزایش زمان شتاب و بررسی موتور و بار |
| اضافهولتاژ | توقف سریع یا برگشت انرژی از بار | افزایش زمان کاهش سرعت یا نصب مقاومت ترمز |
| اضافهبار موتور | بار مکانیکی زیاد، اتصال نادرست ستاره/مثلث یا جریان نامناسب | کنترل بار و بررسی اتصال موتور |
| دمای بالای درایو | تهویه ضعیف، فن خراب یا فرکانس حامل زیاد | بهبود تهویه و بررسی فن |
| موتور روشن نمیشود | منبع فرمان یا مرجع فرکانس اشتباه | بررسی پارامترهای فرمان و ترمینالها |
| نوسان سرعت | نویز ورودی آنالوگ یا تنظیم نادرست کنترل | بررسی شیلد، زمین و روش کنترل |
| خطای ارتباط با PLC | آدرس یا تنظیمات شبکه نادرست | بررسی کابل، آدرس و پارامترهای ارتباطی |
| چرخش معکوس | ترتیب فاز یا تنظیم جهت اشتباه | اصلاح جهت از طریق سیمبندی یا پارامتر |
کدهای خطای اینورتر اینوت بر اساس مدل متفاوت هستند. برای عیبیابی دقیق باید کد خطا، وضعیت بار، فرکانس کاری و پارامترهای فعال در زمان بروز خطا ثبت شود.
اشتباهات رایج هنگام نصب اینورتر اینوت
برخی خطاها در زمان نصب میتوانند باعث خرابی فوری یا کاهش عمر درایو شوند:
- اتصال برق ورودی به ترمینالهای خروجی موتور
- استفاده از کابل بسیار بلند بدون بررسی نیاز به فیلتر یا راکتور
- نصب خازن اصلاح ضریب توان در خروجی اینورتر
- قطع و وصل کنتاکتور بین اینورتر و موتور در حالت Run
- بیتوجهی به اتصال ارت
- نصب درایو در تابلو بدون تهویه
- واردکردن توان موتور بدون توجه به جریان نامی
- تنظیم شتاب و توقف بسیار کوتاه
- افزایش بیدلیل فرکانس حامل
- اجرای مگااهممتر بدون جداکردن موتور از درایو
- فعالکردن Auto Restart بدون بررسی الزامات ایمنی
- استفاده از مقاومت ترمز با اهم یا توان نامناسب
- کپیکردن پارامترهای یک موتور برای موتور دیگر بدون بررسی
نگهداری دورهای درایو INVT
نگهداری منظم باعث افزایش عمر اینورتر و کاهش توقفهای ناگهانی میشود. در سرویس دورهای، موارد زیر را بررسی کنید:
- تمیزکردن فیلتر و مسیر عبور هوا
- بررسی فن خنککننده
- کنترل دمای داخل تابلو
- بازدید کابلها و ترمینالهای قدرت
- کنترل اتصال ارت
- بررسی آثار سوختگی، تغییر رنگ یا بوی غیرعادی
- بررسی مقاومت ترمز
- ثبت و تحلیل خطاهای ذخیرهشده
- تهیه نسخه پشتیبان از پارامترها
- بررسی وضعیت موتور و بار مکانیکی
فن، خازنهای لینک DC و ترمینالهای قدرت از قطعاتی هستند که بهدلیل گرما، گردوغبار و کارکرد طولانی بیشتر در معرض فرسودگی قرار دارند.
جمعبندی
نصب و راهاندازی اینورتر اینوت نیازمند رعایت همزمان اصول برق قدرت، کنترل موتور و ایمنی صنعتی است. انتخاب مدل مناسب، بررسی دقیق پلاک موتور، نصب صحیح در تابلو، سیمبندی ورودی و خروجی، اتصال ارت، رعایت EMC، تنظیم پارامترهای موتور و اجرای اتوتیون، مهمترین مراحل این فرآیند هستند.
سریهایی مانند INVT GD20 برای کاربردهای عمومی، GD200A برای پروژههای صنعتی و GD270 برای پمپ و فن، هرکدام ویژگیها و روش تنظیم خاص خود را دارند. به همین دلیل، شماره پارامترها و ترمینالها باید همیشه با دفترچه فنی مدل و Firmware دستگاه تطبیق داده شوند.
راهاندازی اصولی درایو INVT موجب کاهش مصرف انرژی، کنترل بهتر سرعت، افزایش عمر موتور، کاهش استهلاک مکانیکی و جلوگیری از توقفهای ناگهانی خط تولید میشود. در پروژههای صنعتی حساس، توصیه میشود نصب، تنظیم پارامترها، اتوتیون، راهاندازی شبکه و تست زیر بار توسط متخصص برق صنعتی و اتوماسیون انجام شود.


بدون دیدگاه